Prowadzenie księgowości – forma tabelaryczna

Eksperci od prowadzenia księgowości mają do dyspozycji wiele form i technik. Zapisy w księgach rachunkowych dokonywane mogą być za pomocą tradycyjnej metody ręcznej, bądź nowocześniejszej maszynowej oraz komputerowej.

W tym wpisie poznasz bliżej jedną z ręcznych form prowadzenia księgowości, a mianowicie formę tabelaryczną.

Często mówi się, że jest to tzw. “amerykanka”. Głównym zadaniem jest tutaj prowadzenie księgi dziennik – główna, która składa się z:
– dziennika, przeznaczonego do ewidencji poszczególnych operacji gospodarczych w ujęciu chronologicznym,
– zbioru kont syntetycznych, nazywanego również księgą główną, służącego do dokonywania zapisów systematycznych.

Jak wiadomo, każda z technik księgowych ma swoje plusy i minusy. W przypadku formy tabelarycznej zalety to:
– techniczna dogodność księgowania w dzienniku-główna i duża przejrzystość zapisów,
– łatwość uzgodnienia zapisów na kontach syntetycznych z zapisami w urządzeniach analitycznych,
– możliwość prostego i szybkiego znalezienia błędów,
– ścisłe określenie powiązania między dokumentem, a zapisem w księdze głównej i w urządzeniach analitycznych oraz odwrotnie.

Jeśli chodzi o gorszą stronę wyboru tej formy, to istotną wadą może okazać się ograniczona liczba kont syntetycznych w dzienniku-główna oraz możliwość zajmowania się księgą dziennik-główna równocześnie tylko przez jedną osobę. Właśnie dlatego forma tabelaryczna zalecana jest jedynie w przypadku małych firm.